สวัสดี .... ดากานดำ
ฉันดีใจมากเลยนะที่ได้กลับมาเชียงใหม่อีกครั้ง แต่มันก็เศร้าในเวลาเดียวกันที่ไม่ได้เจอแก หลายอย่างที่นี่เปลี่ยนไปมาก ดูไม่เหมือนเชียงใหม่ที่เคย .... ฉันคิดถึงแกมากนะ
ที่ฉันขึ้นมาไม่ได้มีอะไรหรอก เผอิญว่าฉันกลับกรุงเทพ และก็เผอิญอีกที่พวกเพื่อนๆของฉันที่นี่จะขึ้นไปเที่ยวเชียงใหม่ปลายปี ฉันก็เลยโดนลากมาถึงที่นี่ไง .... แกอย่าเพิ่งงอนนะโว๊ย ยังไงฉันก็กะเลยขึ้นมากหาแกอยู่แล้ว ....
หลังจากนั่งรถมาแปดชั่วโมง ฉันมาถึงแม่สาสัมผัสถึงความหนาวเย็นที่ไม่ได้เจอมานานจนถึงขั่วหัวใจ แต่อุ่นขึ้นมาหน่อยที่ได้อยู่ใกล้ๆน้ำพุร้อนโปร่งเดือดป่าแป๋ ที่มีความสูงจาก พื้น 1 เมตร ละอองควันลอยไปทั่วบริเวณ .... ฉันรู้นะว่าแกจะเอาไข่มาต้ม แต่เสียใจด้วยนะ ที่นี่ห้ามเอาไข่เข้าไปวะ .... ฉันยังไม่เอาเข้าไปเลย หึหึ
จากนั้นไปที่สวนพฤกษาศาสตร์ ที่รวบรวมพันธุ์ไม้นานาชนิด มีดอกไม้เยอะแยะมากมายให้ดูงามตาเลยละ เสียดายที่แกไม่ได้มาด้วยกัน แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ฉันจะถ่ายรูปไว้ให้แกดูเอง แต่ถ้าแกจะถามชื่อดอกไม้ .... แกก็หาเอาเองนะ เพราะฉันคงไม่มีเวลาวิ่งไปวิ่งมาถามใครให้แกเหมือนก่อน .... :]
เดินดูดอกไม้จนเหนื่อยจนมาถึงที่พักใกล้ๆ .... แม่สาวาเล่ย์ ก็มีดอกไม้สวยๆประดับไว้ไม่แพ้กัน บ้านไม้บนเชิงดอยสลับกับดอกไม้นานาพันธุ์หลากสี มองลงไปเห็นน้ำตกไหลเอื่อยเป็นลำธานมองขึ้นมาเห็นยอดเขาตัดกับท้องฟ้าสีคราม อากาศรอบตัวพัดผ่านเติมเต็มความสดชื่อให้ชีวิตชีวาแก่ใจอีกครั้ง .... สวยมากเลย
คืนนี้ฉันนั่งอยู่ริมสระน้ำ พร้อมเครื่องดื่มกรึ่มๆให้ความอบอุ่นต้านความหนาวเหน็บในค่ำคืนเงียบสงัด ฝนดาวตกพลอยอวดโฉมบนฟากฟ้ายามราตรีดวงแล้วดวงเล่า คืนนี้ฉันคงขอพรได้หลายข้อเลยละแก
ดื่มน้ำเมามันก็มีมึนๆมั่งละนะ แค่แก้วแตกกับลื่นล้มก้มจ้ำไปกับหญ้าในสวนตูดเลอะโคลนหมดเลย .... เท่านั้นไม่พอ .... ผ้าห่มที่เอาออกมาด้วยก็เลอะเหมือนกัน ฉันเลยนอนหนาวทั้งคืนเลย หึหึ !
ผ่านค่ำคืนแห่งหนาวไปแล้ว ฉันเดินทางกลับเข้าตัวเมืองเชียงใหม่พร้อมใจที่คิดถึงเต็มที่ พาเพื่อนแวะนมัสการครูบาศรีวิชัย พร้อมขึ้นไปสักการะพระธาตุดอยสุเทพ กะมาขอเรื่องความรักสักหน่อยแต่ไฉนเทียนหล่นน้ำไปเล่มนึง ....
จากนั้นไปชมความงดงามของพระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศน์ ตั้งแต่อยู่เชียงใหม่มาไม่เคยขึ้นไปเลย แต่พอมาเห็นความสวยงามของดอกไม้ที่นี่แล้วติดใจมาก ไม่รู้ว่าแกเคยขึ้นมาไหมแต่ฉันอยากให้แกมาดูดอกกุหลาบดอกใหญ่ๆกับดอกกล้วยไม้งามๆที่นี่ดูสักครั้งนะ มีน้ำพุเต้นระบำด้วย !
เดินทางต่อเข้าไปอีกก็ถึงหมู่บ้านชาวเขาเด็กดอยน่ารักๆรอตอนรับเป็นไกด์พาไปชื่นชมและช๊อปปิ้งกาดบนดอยอย่างสนุกสนาน มีบริการแต่งตัวแอ๊บเป็นเด็กดอยถ่ายรูปกับดอกฝิ่นงามๆเป็นที่ระลึก พร้อมเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์หมู่บ้านชาวเขาได้ความรู้มากมาย แกลองไปดูนะเพื่อแกอยากจะอยากเป็นเด็กดอยแถวนั้นบาง หึหึ
อีกอย่างที่ขาดไม่ได้เลยคือไปแอ่วสวนสัตว์เชียงใหม่เยี่ยมชมเพื่อนใหม่จากต่างแดนทั้ง หมีแพนด้าตูดดำ หมีโคอะล่าหน้ามุ่ย ยีราฟเชื่องๆชื่อโย่งเรียกมัน มันก็เดินมา แถมด้วยแรดนอเดียวหน้าคล้ายๆแกเลย หึหึ …. นอกจากนี้ฉันยังได้ลองนั่งรถไฟฟ้าเชียงใหม่ด้วยนะ แกลองยัง?
ตกค่ำพักผ่อนเดินเล่นถนนคนเดิน โฉบไปไนท์บราซ่าแวะกาดหาน้ำพริกหนุ่มกับแคบหมู แอ่วรอบคูเมืองคิดถึงวันเวลาเก่าๆที่ฉันกับแกเคยสนุกด้วยกัน หึหึ ยาดองไหม? .... เห็นป้าย มช. กับรถแดงแล้วขนลุก ว่าแล้วก็แวะมาหาแกที่บ้านแต่ไม่เจอ .... ได้แต่ฝากจดหมายฉบับนี้ไว้
ฉันคิดถึงแกนะดากาน ไม่มีสักวันที่ความรู้สึกดีที่ฉันมีต่อแกจะจางหายไปเลย มิตรภาพของความเป็นเพื่อนยังมีอยู่ครบถ้วนเหมือนเดิม เพียงแต่เวลานี้ฉันกับแกอยู่ห่างกันเท่านั้นเอง .... ฉันได้ยินเรื่องของแกจากพ่อและแม่ ได้รู้ว่าแกมีความสุขดีฉันก็ดีใจแล้วละ .... แกยังมีฉันอยู่เป็นเพื่อนแกตรงนี้เสมอนะ
พรุ่งนี้ฉันต้องกลับกรุงเทพแล้ว อาจจะแวะหลายที่ ทั้งวัดพระสิงห์ พระธาตุหริบุญชัย พระธาตุลำปางหลวง (ที่ส่องแล้วเงาพระธาตุกลับหัว) .... หลังจากนั้นสักพักฉันคงกลับไปพะงันดำเนินชีวิตที่ฉันได้เลือกไว้ต่อไป
ทุกที่ที่ไปฉันคิดถึงแกเสมอ ความทรงจำเรื่องฉันและแกไม่เคยเลื่อนลางไปเลย แกเป็น " เพื่อนสนิท " ที่สุดของฉันเลยละ ....
ฝากความคิดถึงให้อาจารย์และเพื่อนๆทุกคนด้วยนะ .... ดูแลตัวเองดีๆละ สักวันเราคงได้พบกันอีกครั้ง
รักแกนะ .... ดากานดำของฉัน
ไข่ย้วย
edit @ 2 Mar 2008 15:35:39 by คุณก็อตจิ
