สวัสดีแก

ก่อนที่แกจะฉีกกระดาษแผ่นนี้หรือขย๋ำมันทิ้ง ฉันอยากให้แกได้อ่านมันจบก่อนได้ไหม ถือว่านี่เป็นคำขอสุดท้ายที่ฉันจะขอแกแล้วกันนะ

คนเราทุกคนต่างก็มีรักแรกด้วยกันทั้งนั้น และรักแรกนั้นจะตราตรึงอยู่ในใจไปจนชั่วชีวิต ฉันไม่รู้ว่ารักแรกของแกเป็นยังไง แต่สำหรับรักแรกของฉันนั้น คือ....แก

แกคงไม่เข้าใจ ว่าการรักใครคนนึงข้างเดียวมันทรมานขนาดไหน ความรู้สึกดีที่มีต่อใครสักคนแต่แสดงออกไม่ได้ต้องกักเก็บเอาไว้ในใจจนเอ่อล้นออกมาเป็นน้ำตาทุกค่ำคืน และแกคงไม่เข้าใจ ว่าการรักคนที่เขาเกลียดเรามันเจ็บปวดขนาดไหน วันแล้ววันเล่าที่เฝ้าหวังให้ใครคนนั้นหันมามองความรักในมุมๆนี้ แต่ความจริงกับความฝันมันไม่เคยบรรจบกันเลย

ถึงแม้รู้ว่าผิดหวัง แต่ก็ยังหวัง เพราะคนเราอ่อนแอเกินกว่าจะอยู่กับความจริง ผ่านมาแปดปีแล้ว แต่ความรู้สึกดีๆที่แกบังเอิญหยิบยื่นให้ฉันโดยไม่ตั้งใจยังคงเหมือนเดิมเสมอ แม้กระทั่งตอนนี้ก็ตาม ความทรงจำเหล่านั้นคอยผลักดันให้ฉันใช้ชีวิตต่อไป

จากนี้ ....ฉันคงต้องเก็บความรักและความหวังเอาไว้ และเข้าใจว่าความจริงนั้นเป็นยังไง แม้ฉันไม่ได้เข้มแข็งแต่ฉันพร้อมแล้วที่จะยอมรับมัน

ขอบคุณที่เราได้มาเจอกันนะ ....ลาก่อน

ด้วยรัก จากฉัน