วันนี้โชคดีมากที่คุณเจ้านายมอบส่วนกุศลพาพนักงานเวณๆทั้งหลายไปแดกฉลองเปิด บ.ใหม่ ขากลับนั้นพนักงานเวณๆคนนี้ยังสาระแนร์ติดรถน้องเจ้านายกลับห้องอีกแหนะ ระหว่างทางขณะที่กำลังเมาท์กันถึงลูกถึงคน พนักงานเวณๆคนนี้ก็เหลือบไปเห็นใครคนนึงผู้ซึ้งกุมหัวใจของเขาอยู่
จอด!
เสียงร้องโหยหวนตะโกนลั่นรถสั่งแฟนน้องเจ้านายให้จอดรถปานประหนึ่งว่ามันเป็นเจ้านายเอง แต่ยังดีที่มีสัมมาคารวะยกมือไหว้กล่าวลาทุกท่าน พร้อมรีบเหลียวหลังเดินย้อนเส้นทางตามจุดหมายไป
ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้เจอกับน้องคนนี้อีกครั้งหลังจากปาร์ตี้ขี้เมาเหล้าปั่นหน้า ม. ชอตสุดท้ายได้ยินมาว่าน้องจะกลับมาเรียน ม.๖ หลังจากเป็นพนักงานเสริฟชั่วคราว นี่กูกำลังพรากผู้เยาว์หรือไร แต่ท้ายสุดก็รอดคุกมาได้เพราะไม่กล้าแม้แต่จะคุยกับน้องเขา ....
อายงะ!
แต่ ณ เวลานี้ น้องผู้น่ารักคนนี้อยู่ตรงหน้าแต่หันหลังให้ เดินควงคู่กับผู้หญิงคนนึง ดูสนิทสนมกันมาก พูดคุยกันจิ๊จ๊ะจี๋จ๋ามองตาเหมือนรู้ใจ แต่หญิงงามคนนี้ดูสูงวัยนั้นไม่ใช่ใคร เธอเป็นคุณยายของคุณน้องนั้นเอง โล่งอกไปที! แต่ยังคงใจเต้นตุ๊บตั๊บเพราะเดินตามยายกับหลานอยู่ห่างๆนี่แหละความเนียนเท่านั้นที่จะทำให้ผู้คนรอบข้างฟากฟุตบาทไม่ให้สงสัยหรือว่าร้ายกูเป็นอาชญากรโรคจิตเดินตามไปปล้นสองยายหลาน ทำไงดี? หยิบโทรศัพท์ส่งสายตรงถึงคุณพี่ดีกว่า หลังจากใช้ตัวช่วยก็รู้สึกได้ถึงความผ่อนคลายแม้อีปลายสายจะว่าฉันบ้าก็ยอม
แต่กระนั้นสองยายหลานก็ทำให้กูเครียดอีกครั้งเนื่องจากอยู่ดีๆพี่แกก็เล่นหันหลังควั๊บ!เดินกลับย้อนทางเดิม โอ๊ยแม่เจ้า! น้องเขาจะจำหน้าอีตุ๊ดบ้าๆคนนี้ได้ไหมเนี่ย แต่เนียนเท่านั้นที่จะช่วยเราได้ หลังกลับมากูก็หันหลับกลับไปแหละวะแล้วก็แอ๊บยืนโทรศัพท์หันหน้าเข้าถนนปานประหนึ่งว่าคุยธุระ ดีนะที่ตัวช่วยยังไม่วางสายไป !
เฉี่ยว!
เสื้อของน้องเฉี่ยวไปแค่เสี้ยวมิลลิมด เพียงแค่นี้ทำเอากูแทบหายใจไม่ออก โอ้ยเจ็อยากตาย! แต่ดีนะที่เนียนได้ออสก้าไม่งั้นอีน้องรู้ทันไก่ตื่นทำไง เห้อ!
จากนั้นเดินตามยายหลานไปเรื่อยๆจนเลี้ยวเขาซอยเปลี่ยวๆแห่งหนึ่ง ถึงตอนนี้นี้ตัวช่วยหนึ่งวางหูไปเรียนร้อยแล้วกูจะทำไงเนี่ยถ้าอีน้องหันมาตายแน่ๆแต่โชคยังเข้าข้างในซอยนี้ยังมีซอยเล็กๆแยกเลี้ยวไปอีก
จ๊าก!
หัวใจแทบหยุดเต้นเกือบเบรกไม่ทันเพราะคุณยายเล่นหยุดยืนเมาท์ที่หัวมุมซอยกับเด็กแว้น โอ้ยกูจะบ้า! ดีนะที่ซ้อมเทคนิคกับโค้ชมืออาชีพทำการกลับหลังหันอย่างทันทวงที ถึงตอนนี้คงต้องใช้ตัวช่วยคนที่สองด่วนๆ อีเจ็ช่วยหนูด้วยยยยยยยยยยยย!ผ่านไปสักพักกับอัตตราค่าโทรนาทีละสองบาท ยายหลานก็เดินต่อไป กูก็ยังคงตามไปอย่างด้อมๆมองๆแอบๆหลังรถที่จอดแถวนั้น แต่ก็มาต๊กกะใจกับใครบางคนที่นั่งอยู่บนมอ’ไซด์มองกูอย่างประหลาด ได้แต่หวังว่าพี่เค้าคงเข้าใจว่ากูกำลังโทรศัพท์กับเพื่อนอยู่เจ้าคะ หึหึ
โอ้โน้!
และแล้วสองยายหลายก็หายไปที่แยกซอยอีกครั้ง! หันไปทางไหนก็ไม่มีวี่แวนอันใดเลย หรือว่าจะต้องพลัดพรากกัน ทำไมซอยนี้มันแยกเล็กแยกน้อยเยอะจังวะ แม่งทำผังเมืองให้คนหรือหนูอยู่เนี่ย โอ๊ยกลุ่ม! ขนาดที่ความโกรธและความเสียใจกำลังผสมพันธุ์กันอยู่ที่สมองสองเท้าของกูก็ยังคงเดินหน้าต่อพร้อมตัวช่วยที่กำลังปลอบใจจากทางโทรศัพท์ น้องหมาในซอยต่างเพ่งเลงเป้าหมายมาที่กูคนเดียว โอ๊ยกูรักพวกมึงอย่ามากัดกูเลย!เหมือนฟ้ามีตาสวรรค์มีใจ ณ บ้านไม้หลังหนึ่งภายใต้สายลมพัดโชยสายตาคู่นี้ได้เห็นหัวใจของตัวเองอีกครั้งนั่งอยู่ที่ม้าหินกับคุณยายแสนน่ารัก ....
ภาพที่เห็นตอนนี้รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นแบบเหงาๆของยายกับหลานที่ดูแลกันและกันในบ้านไม้หลังน้อยๆ ไม่รู้ว่าคุณพ่อกับคุณแม่น้องอยู่ไหนหรือเรื่องราวชีวิตน้องจะเจออะไรมาบ้าง แต่แววตาที่เคยสัมผัสเมื่อแรกเจอน้องที่ร้านเหล้าปั่นก็รู้ได้ว่าน้องเป็นคนเข้มแข็งและเป็นคนดีแสนน่ารักคนนึงเลยทีเดียว
....รู้สึกรักน้องมากขึ้นอีกแล้วละ
คิดถึง!
ขอบคุณทุกสิ่งที่ทำให้ได้มาเจอน้องอีกครั้ง ....
edit @ 29 Jun 2008 21:16:38 by คุณก็อตจิ