ในหม้อต้มยำทะเลรวมมิตรไม่เหลืออะไรอีกแล้วนอกจากตระไคร้และขิง ส่วนในแก้วนั้นยังมีเฟอร์เฟคเลิฟผสมวอดก้าและโซดาอยู่เต็มแก้ว ข้างซ้ายคือเขาตะเกียบแสนสงบในเงาจันทร์และข้างขวานั้นคือคู่รักสองคู่เพื่อนรวมเดินทางในคืนข้ามปี

ท่ามกลางลมทะเลและเสียงคลื่นกระทบฝั่ง ข้าน้อยกระดกเหล้าไปแล้วหลายแก้ว ในใจคิดว่าปีหน้าจะฟิตร่างกายและหัวใจให้แข็งแรงกว่าที่เป็นอยู่จะไม่ยอมเจ็บป่วยหรือรู้สึกเหงาอีกแล้ว จะชินชากับความอ้างว้างของชีวิตสักที

เหนื่อยแล้วกับการตามหาความรักจากใครสักคน ....

ข้าน้อยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่านข้อความอวยพรจากเพื่อนๆที่หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาด ....และตอนนี้เอง ข้าน้อยเพิ่งรู้ว่าความรักที่ตามหามานาน อยู่ข้างๆเสมอ

คนเรามักจะเห็นในสิ่งที่อยากเห็น ....จากนี้ข้าน้อยจะมองแต่คนที่มอบความรักให้ จะไม่ไปตามหาจากใครที่ไหนอีกแล้ว

ตอนนี้บนท้องฟ้ามีพลุสวยงามพรางพรายเต็มท้องฟ้า เสียงแห่งความสุขดังกึงก้องไปทั่วนภาพาใจเพลิน

ข้าน้อยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง

" ฮาโหล ....สวัสดีปีใหม่นะแม่ มีความสุขมากๆนะครับ .... "