เช้าสดใสของวันปีใหม่หมู่เราเริ่มปีด้วยการไปไหว้พระบนเขาตะเกียบ ว่าจะขึ้นบันไดไปได้แทบมลายม้วนลงกันเลยทีเดียว เมื่อหันหลังมาเท่านั้นแหละ ภาพวิวทิวทัศน์ของเมืองและชายหาดหัวหินตราตรึงความสวยงามไว้ที่ใจ ....ว่าแล้วข้าน้อยก็สูดอากาศสดชื่นบนยอดเขา

หลังอิ่มใจเรียบร้อยพวกเราพากันไปเยี่ยมบรรพบุรุษที่นั่งทำหน้าละห้อยนมยางแดงแป๊ดเรียงรายกระโดดไปมาอยู่แถวนั้น กว่าจะผ่าฝูงวานรมาไปไหว้เจ้าแม่กวนอิมพันมือได้เสียถั่วเสียข้าวโพดไปเยอะเลยทีเดียว

ลงมาจากเขาเข้าไปในตัวเมืองโซ้ยก๋วยเตี๋ยวคนละชามแล้วกลับมาเขาตะเกียบที่เดิมซื้อกุ้งตัวใหญ่ๆเนื้อเน้นๆ ชี้สั่งหอยนางรมอวบๆอึ๋มๆสดๆ เลือกปูตัวโตกล้ามบึกๆเจ้าฟิตเนส สั่งนึงโครตปลากระพงกลิ่นหอมชวนหลงไหล ....คืนนี้น้องๆมาอยู่ท้องพี่แน่ๆ กร๊ากๆๆๆๆ

ตกค่ำน้องๆกุ้งที่ซื้อมาเมื่อบ่ายกำลังถูกไฟมอดไหม้บนเตาถ่านดิน ยกขึ้นเสริฟทันใดถูกแงะทันทีเขมือบคนละห้าหกตัว ด้านน้องปูไม่ยอมแพ้ถูกกะเทาะเปลือกงัดดูดเนื้อมาลิ้มรส ส่วนน้องหอยนางรมถูกคลุกเคล้ากับเครื่องเคียงหอมเจี้ยวและน้ำจิ้มแสนอร่อย สุดท้ายเจ้าปลาน้อยนอนนิ่งถูกควักเนื้อจิ้มน้ำจิ้มเด็ดดวง อืมห์....สุดยอด

จิบเหล้าสักนิดนักดนตรีกิติมาศักดิ์จากวง สเลอ....บี้ ก็หยิบกีตาร์ขึ้นมาเกาเคล้าคลอด้วยนักร้องประสานเสีย(เสียจริงๆ) แหกบ้านไม่เกรงใจชาวบ้านชาวช่องจนหลับไป

รุ่งอรุณแห่งความสุขเฉิดฉายกระทบเป้าตาอีกครั้ง พวกเราเก็บข้าวของเตรียมออกเดินทางกลับภูมิลำเนาแต่ก่อนอื่นต้องไปชิมร้านอาหารขึ้นชื่อที่หนึ่งก่อน ว่าแล้วก็ควบสองแถวคนละสิบบาทไปยังที่หมาย

รับประทานข้าวเช้าเรียบร้อยเราพากันโบกตุ๊กๆไปยังท่ารถตู้ ระหว่างทางผ่านสถานีรถไฟหัวหินสีแดงอันงดงาม เข้าไปก็ไม่ได้ รูปก็ไม่ได้ถ่าย เพราะลงจากรถไม่ได้ คิคิ ....จากนั้นถึงที่หมายโดยสวัสดีภาพครบคนละสามสิบสองทุกประการสู่กรุงเทพเมืองอมร

และแล้วก็กลับมาสู่ความวุ่นวายน่าเบื่ออีกครั้ง

และในทุกวันก็วนเวียนแบบเดิมๆ ตื่นมาทำงานตกเย็นกลับห้องนอน ....ชีวิตมันจะมีอะไรตื่นเต้นไปกว่านี้ไหมเนี่ย?

ข้าน้องพิมพ์ชื่อและนามสกุลตัวเองลงไปในแทบกูเกิด

ขึ้นมาชื่ออันนึง นามสกุลอันนึง แยกกันซะงั้น ไม่มีข้อมูลตัวข้าน้อยเลย .....